R.W. van de Wint

Kunstenaarschap was voor Van de Wint (1942–2006) synoniem aan leven. Liever was hij tuinman dan kunstenaar. En naast tuinman was hij tekenaar, schilder, beeldhouwer en bouwer. Maar eigenlijk was tuinman genoeg. Het creëren van een vorm en daarmee van een wereld die een gedachte in zich draagt, was voor hem voldoende.

Van de Wint woonde zijn hele leven, met een korte onderbreking tijdens zijn studietijd aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam, in Den Helder. Dicht bij de duinen en de zee beleefde hij zijn jeugd. In zijn autobiografische notities uit 1985–1986 beschrijft hij hoe hij samen met zijn vader en broer de natuur introk. De indrukken die de zee, de ondergaande zon en regenbogen op hem maakten, probeerde hij in verf te vangen. Schilderijen uit de jaren zeventig, zoals Zee van donker naar licht, Regenboog en Sunrise, laten zien hoe hij de natuur ervoer.

Van de Wint was een schilder pur sang die sterk hechtte aan de traditie van de schilderkunst. Die traditie vulde hij echter op geheel eigen wijze in. Zijn schilderijen uit de jaren zeventig, de zogenoemde performancejaren, waren dan ook niet voor niets getiteld Traditie van de andere kant bekeken.

Het zelf creëren van bouwsels als dragers voor zijn schilderingen bracht Van de Wint ertoe zich in 1980 terug te trekken in het binnenduingebied De Nollen. Eigenhandig, met hulp van familie en vrijwilligers, ontgon hij het terrein om er een totaalkunstwerk van te maken. Het idee om gebouwtjes te bouwen voor zijn schilderijen hield hem al vanaf 1972 bezig, toen hij zijn eerste maquette in klei vervaardigde. De teleurstelling dat het hem tijdens Documenta 6 in Kassel in 1977 niet lukte om in de museumzaal een paviljoen te bouwen voor zijn twaalfdelige schilderijencyclus, versnelde zijn besluit om zelfstandig verder te gaan op de weg die hij voor ogen had.

Zijn onafhankelijkheid van instituties, museumdirecteuren en bureaucratie, gecombineerd met zijn vasthoudendheid, maakte de verwerkelijking van zijn droom mogelijk. Hij was nog lang niet klaar toen hij in mei 2006 onverwacht overleed.

Van de Wint liet een omvangrijk oeuvre na: schilderijen, beelden en bouwsels, werken op papier, toegepaste kunst, waaronder bruggen, en grafiek. Elk beeld en elke opdracht bereidde hij zorgvuldig voor. Vooraf maakte hij maquettes, modellen en schetsen voor zijn grote schilderijen. Ook dacht hij uitgebreid na over kleur en over alle mogelijke kleurcombinaties.

Een groot deel van dit oeuvre is terug te vinden in de digitale collectie, die voortdurend wordt opgebouwd, en in de twee delen van de oeuvrecatalogus, die naar verwachting in 2027 en 2029 verschijnen.

Lees meer over de visie van de kunstenaar →